Για να οικοδομήσουμε Σοσιαλισμό πρέπει πρώτα να αναπτύξουμε τις Παραγωγικές Δυνάμεις

Επανάσταση σημαίνει διεξαγωγή ταξικής πάλης, αλλά δεν σημαίνει μόνο αυτό. Η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων είναι επίσης ένα είδος επανάστασης, ένα πολύ σημαντικό είδος μάλιστα. Αποτελεί την πιο θεμελιώδη επανάσταση από την άποψη της ιστορικής εξέλιξης.

(Συνομιλία με ορισμένους συντρόφους ηγετικά στελέχη της Κεντρικής Επιτροπής, 1η Απριλίου 1980)

Τα τελευταία 30 χρόνια από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, έχουμε θέσει τις βασικές σοσιαλιστικές βάσεις στη γεωργία, τη βιομηχανία και σε άλλους τομείς. Αλλά έχουμε ένα μεγάλο πρόβλημα, ότι χάσαμε κάποιο χρόνο και οι παραγωγικές μας δυνάμεις αναπτύχθηκαν πολύ αργά. Κάθε επανάσταση έχει σχεδιαστεί για να απομακρύνει τα εμπόδια στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων.

Εφόσον ο σοσιαλισμός είναι ανώτερος από τον καπιταλισμό, οι σοσιαλιστικές χώρες θα πρέπει να μπορούν να αναπτύσσουν τις οικονομίες τους ταχύτερα από τις καπιταλιστικές, βελτιώνοντας σταδιακά το βιοτικό επίπεδο του λαού τους και γινόμενες ισχυρότερες. Σε αυτό όμως έχουμε μείνει πίσω.

Ο στόχος της επίτευξης των τεσσάρων εκσυγχρονισμών τέθηκε στην πραγματικότητα από τον Πρόεδρο Μάο και ανακοινώθηκε από τον Πρωθυπουργό Ζου στην έκθεση εργασίας του. Αλλά πώς απάντησε η Συμμορία των Τεσσάρων; Έλεγαν ότι είναι καλύτερα να είναι κανείς φτωχός στον σοσιαλισμό παρά πλούσιος στον καπιταλισμό. Γι’ αυτούς, ο σοσιαλισμός σήμαινε την φτώχεια. Οι μαρξιστές πάντα υποστήριζαν ότι ο σοσιαλισμός είναι ανώτερος από τον καπιταλισμό και ότι οι σοσιαλιστικές χώρες θα πρέπει να είναι σε θέση να αναπτύσσουν τις παραγωγικές τους δυνάμεις ταχύτερα από τις καπιταλιστικές. Ο Λιν Μπιάο και η Συμμορία των Τεσσάρων παρέκκλιναν πλήρως από τις βασικές αρχές του μαρξισμού-λενινισμού και της σκέψης του Μάο Τσετούνγκ.

Όντας μια μεγάλη χώρα, η Κίνα θα πρέπει να διαδραματίζει σημαντικότερο ρόλο στον κόσμο, αλλά λόγω της περιορισμένης ισχύος της, δεν είναι σε θέση να παίξει έναν τέτοιο ρόλο. Τελικά, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε να προωθήσουμε την ανάπτυξη της Κίνας. Δεν αρκεί απλώς να λέμε ότι είμαστε φτωχοί, και στην πραγματικότητα είμαστε πολύ φτωχοί. Μια τέτοια κατάσταση απέχει πολύ από το να είναι ανάλογη με τη θέση ενός μεγάλου έθνους όπως το δικό μας. Ως εκ τούτου, ξεκινώντας από πέρυσι, μετατοπίσαμε την εστίασή μας στην οικονομική ανάπτυξη. Θα πρέπει να συνεχίσουμε αυτή τη πορεία χωρίς δισταγμό. Η ανάπτυξη της οικονομίας είναι ένα νέο εγχείρημα για εμάς, για το οποίο θα πρέπει να πληρώσουμε το τίμημα. Διερευνούμε τρόπους για να αναπτύξουμε την οικονομία ταχύτερα και έχουμε εμπιστοσύνη ότι μπορούμε να το κάνουμε. Πρέπει να απελευθερώσουμε το μυαλό μας και πρέπει να το κάνουμε αυτό ακόμη και απαντώντας στο ερώτημα τι είναι ο σοσιαλισμός. Εάν η οικονομία παραμείνει στάσιμη και το βιοτικό επίπεδο του λαού παραμείνει σε πολύ χαμηλό επίπεδο για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν μπορούμε να πούμε ότι χτίζουμε σοσιαλισμό.

(Συνομιλία με τον Kenneth David Kaunda, Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Ζάμπιας, 12 Απριλίου 1980)

Θα πρέπει να ερευνήσουμε σοβαρά πώς να υλοποιήσουμε τη σοσιαλιστική ανάπτυξη. Αυτή τη στιγμή, αναθεωρούμε την εμπειρία που αποκτήθηκε τα τελευταία τριάντα χρόνια από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας. Συνοψίζοντας, έχουμε τα εξής. Πρώτον, δεν πρέπει να υιοθετούμε «αριστερές» πολιτικές αποσυνδεόμενες από την πραγματικότητα ή παρακάμπτοντας αναγκαία στάδια. Διαφορετικά, το έργο της οικοδόμησης του σοσιαλισμού δεν θα ολοκληρωθεί. Έχουμε υποστεί απώλειες από «αριστερές» πολιτικές. Δεύτερον, ό,τι κι αν κάνουμε πρέπει να συμβάλλει στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Στην προσπάθειά μας να το κάνουμε αυτό, θα πρέπει να τονίζουμε τα οικονομικά αποτελέσματα. Εάν δεν αναπτύξουμε τις παραγωγικές δυνάμεις, δεν μπορούμε να αυξήσουμε σταδιακά τα εισοδήματα του λαού. Έχουμε υποφέρει πολύ από αυτή την άποψη, ειδικά κατά τη δεκαετία της «πολιτιστικής επανάστασης». Θα πρέπει να ερευνήσουμε γιατί τόσες πολλές αφρικανικές χώρες που αναπτύσσουν τον σοσιαλισμό γίνονται όλο και φτωχότερες. Δεν πρέπει να θεωρούμε ένδοξο το να ονομάζουμε απλώς το έθνος μας σοσιαλιστικό, ούτε θα πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με αυτό.

(Συζήτηση με την αντιπροσωπεία του Κόμματος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλγερίας, 21 Απριλίου 1980)

Ο «σοσιαλισμός» είναι ένας καλός όρος, αλλά αν αποτύχουμε να τον κατανοήσουμε σωστά και να υιοθετήσουμε σωστές πολιτικές για την οικοδόμησή του, δεν θα μπορέσουμε να δείξουμε την ουσία του. Πιστεύουμε ότι ο σοσιαλιστικός δρόμος είναι ο σωστός. Ενώ διεξάγουμε μεταρρυθμίσεις, εξακολουθούμε να τηρούμε τις Τέσσερις Βασικές Αρχές, μία από τις οποίες είναι η παραμονή στον σοσιαλιστικό δρόμο. Στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού, κάθε χώρα θα πρέπει να υιοθετεί πολιτικές ανάλογες με τις ιδιαίτερες συνθήκες της. Όσο για μια μεγάλη χώρα όπως η δική μας, πρέπει να λαμβάνουμε δεόντως υπόψη τις ειδικές συνθήκες σε κάθε περιοχή. Για παράδειγμα, αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα ότι ορισμένες περιοχές που ήταν αυτάρκεις σε σιτηρά είχαν γίνει ελλειμματικές σε σιτηρά. Φυσικά, η αύξηση του αστικού πληθυσμού είναι ένας από τους λόγους για αυτή την αλλαγή, αλλά είναι δευτερεύων. Ο κύριος λόγος έγκειται στο γεγονός ότι αυτές οι περιοχές προχώρησαν χωρίς να δώσουν τη δέουσα προσοχή στην πραγματική κατάσταση της οικονομικής ανάπτυξης, και ότι δεν ενήργησαν σύμφωνα με τους νόμους που διέπουν την οικονομική ανάπτυξη. Οι πολιτικές που διαμορφώθηκαν σε αυτή τη βάση δεν μπορούν να κινητοποιήσουν την πρωτοβουλία του λαού. Τα τελευταία ένα ή δύο χρόνια, τονίσαμε ότι τα μέτρα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στις τοπικές συνθήκες και στις αγροτικές περιοχές βελτιώσαμε το σύστημα ευθύνης με το οποίο ο καθορισμός των ποσοστώσεων παραγωγής βασίζεται σε μεμονωμένες οικογένειες και ομάδες παραγωγής. Κατά συνέπεια, έχουν επιτευχθεί εμφανή αποτελέσματα και η παραγωγή έχει διπλασιαστεί.

Η μεγαλύτερη συμβολή του Προέδρου Μάο Τσετούνγκ στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού ήταν η ενσωμάτωση της παγκόσμιας αλήθειας του μαρξισμού με τη συγκεκριμένη πρακτική της κινεζικής επανάστασης. Ήμασταν ιδιαίτερα επιτυχημένοι στη διεξαγωγή του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού. Εκείνη την εποχή, στην προσπάθειά μας να μετασχηματίσουμε τη γεωργία, υποστηρίξαμε τη δημιουργία ομάδων αλληλοβοήθειας και μικρών συνεταιρισμών. Δεδομένου ότι ήταν μικροί και η διανομή μεταξύ των αγροτών ήταν δίκαιη, η παραγωγή σιτηρών αυξήθηκε και ο ενθουσιασμός των αγροτών για παραγωγή ενισχύθηκε. Για να μετασχηματίσουμε την καπιταλιστική βιομηχανία και εμπόριο, υιοθετήσαμε την πολιτική της εξαγοράς. Ενώ αλλάζαμε την ιδιωτική ιδιοκτησία σε δημόσια, η ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας δεν επηρεάστηκε. Επιτρέπουμε σε μεμονωμένες χειροτεχνίες να υπάρχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα τώρα, και οργανώσαμε τους περισσότερους χειροτέχνες σε συλλογικούς συνεταιρισμούς σύμφωνα με την αρχή της εθελοντικής συμμετοχής. Επειδή τα κάναμε όλα αυτά υπό το φως των ειδικών συνθηκών της χώρας, δεν υποστήκαμε σχεδόν καμία αποτυχία. Η παραγωγή συνέχιζε να αυξάνεται, δεν υπήρξε ανεργία και υπήρχαν άφθονα προϊόντα. Αλλά το 1958 κάναμε ένα λάθος ξεκινώντας το Μεγάλο Άλμα προς τα Εμπρός. Παραμελήσαμε τους νόμους που διέπουν την οικονομική ανάπτυξη και κατά συνέπεια η παραγωγή μειώθηκε. Χάρη στα τρία χρόνια αναπροσαρμογής της οικονομίας, η εθνική οικονομία επανήλθε σε μια αρκετά ομαλή ανάπτυξη. Αλλά στη συνέχεια ήρθε η «πολιτιστική επανάσταση», μια καταστροφή για το έθνος, προκαλώντας οικονομικό χάος. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να αφιερώσουμε λίγα χρόνια για την αναπροσαρμογή της οικονομίας κατά τη διάρκεια της εκσυγχρονιστικής μας προσπάθειας. Εν ολίγοις, πρέπει να ενεργούμε σύμφωνα με τους οικονομικούς νόμους.

Σύμφωνα με την εμπειρία μας, για να οικοδομήσουμε τον σοσιαλισμό πρέπει πρώτα απ’ όλα να αναπτύξουμε τις παραγωγικές δυνάμεις, που είναι το κύριο καθήκον μας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να δείξουμε την ανωτερότητα του σοσιαλισμού. Το αν οι σοσιαλιστικές οικονομικές πολιτικές που ακολουθούμε είναι σωστές ή όχι εξαρτάται, τελικά, από το αν οι παραγωγικές δυνάμεις αναπτύσσονται και τα εισοδήματα του λαού αυξάνονται. Αυτό είναι το πιο σημαντικό κριτήριο. Δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε σοσιαλισμό με κούφια λόγια. Ο λαός δεν θα το πιστέψει.